Alg. Informatie || Kweek & Oogst || Geschiedenis

Kweek!

Planten
De pompoen kan op veel manieren geteeld worden. De teelt lukt zowel op de composthoop als in de volle grond. Eind april de zaden in potjes zaaien, 2 á 3 per bloempotje. De grond moet goed vochtig worden gehouden, doe er een stukje plastic over en zet ze op een koele plaats. Als de plantjes 2 of 3 echte bladeren hebben kunnen de planten na 15 mei (de drie ijsheiligen) buiten geplant worden. Een meter uit elkaar. Pas op voor nachtvorst, daar kunnen pompoenen niet tegen! Een omgekeerde glazen pot over het plantje is al afdoende..

Eind april kan er binnen (bij ca. 20º C) in potten gezaaid worden, het liefst in niet te kleine potten. Het kiemen kan 5 tot 10 dagen duren. Als de kans op nachtvorst voorbij is kunnen de jonge planten in de volle grond gezet worden. Hiervoor moeten de planten eerst worden afgehard. Het is ook mogelijk direct in de volle grond te zaaien, ook hiervoor moet de kans op nachtvorst voorbij zijn. Een groot nadeel van deze laatste methode kan ongedierte zijn, vooral muizen kunnen behoorlijke schade toebrengen aan het gewas. Deze kleine veelvraat is namelijk gek op pompoenzaden. Maar ook de vogels weten de zaden te vinden.

Pompoenen gedijen het best op een zonnige en beschutte plek. Ook doen ze het goed tegen een klimrek, pergola of schutting, dit kan zelfs zeer decoratief zijn. Vooral de rankende soorten dien je veel ruimte te geven, ca. 1 tot 1,5 m2 per plant. De niet rankende soorten, bijvoorbeeld de patissons, kunnen met veel minder ruimte toe. Jonge planten moeten worden beschermd tegen slakken. Tijdens de groei is het soms goed enkele bladeren weg te knippen, hierdoor krijgen de vruchten meer zon en lucht. Doordat de pompoenplanten diep wortelen is het alleen bij extreme droogte noodzakelijk extra water te geven, dit kan het beste ‘s ochtends.  

Pompoenen zijn eenjarige en eenslachtige planten. Dit laatste houdt in dat de plant zowel mannelijke als vrouwelijke bloemen draagt. De mannelijke bloemen hebben, in tegenstelling tot de vrouwelijke bloemen een lange steel. De insecten zorgen voor de kruisbestuiving, maar dit kan ook handmatig. Onderaan de vrouwelijke bloem wordt uiteindelijk de vrucht gevormd. Vrijwel alle planten hebben gele bloemen, alleen de plant van de fleskalebes draagt witte bloemen.  

Voor het kweken van een zo’n groot mogelijke pompoen moet allereerst veel aandacht worden besteed aan de grond. Door een gat van een meter bij een meter te mengen met oude stalmest wordt een goede basis gevormd. De plant moet vroegtijdig worden teruggesnoeid tot 1 vrucht. Hierdoor gaat alle kracht en voeding naar de enkele vrucht. Tijdens de groei moet de plant van extra voeding worden voorzien in de vorm van organische mest. Daarnaast moet elke dag extra water worden toegediend. Zodra de nachten kouder worden moet de pompoen worden afgedekt.

Het verschil tussen een pompoen en een kalebas

Vaak wordt ons gevraagd; wat is nu het verschil tussen een pompoen en een kalebas. In het algemeen kun je zeggen dat de kleine soorten kalebassen zijn en de grotere soorten pompoenen. Kalebassen zijn voor decoratie bestemd en pompoenen kun je eten.

Begin September kunnen de eerste rijpe vruchten geoogst worden. Laat u niet leiden door de kleur, want die heeft niets met de rijpheid te maken. Kijk wel naar de steel, want daaraan is te zien of de pompoen rijp is. Er verschijnen dan kurkachtige uitwassen of lijnen op de steel. Ook moet de vrucht keihard aanvoelen. Zeer belangrijk is dat de pompoenen met de steel worden geoogst. Dan kunt u ze zeer lang bewaren. Vruchten zonder steel rotten gemakkelijk. Bewaar de vruchten vorstvrij.

Over de teelt van pompoenen zijn de meningen sterk verdeeld. De een doet het zus, de ander zo. Volgens mij hangt het gewoon af van de omstandigheden, beschikbare middelen, beschikbare tijd en lokatie. Op het Brabantse zand ga je nou eenmaal anders te werk dan op de Groningse klei. De wijsheden met betrekking tot de teelt zijn dus voor het overgrote deel persoonlijk. Hieronder de beschrijving van mijn teeltwijze.

Ik denk dat voor iedereen geldt dat de voorpret al begint bij het uitzoeken van de zaden. Al zoekend in de catalogi, naar die nieuwe soorten, dromend over uitgestrekte pompoenvelden. En daarna de teleurstelling dat een aantal soorten uitverkocht zijn. De eerste pompoenen zaai ik meestal eind maart/begin april, binnen in bakjes die op de vloerverwarming staan. Op deze manier heeft de grond een vrij constante temperatuur van 20 - 22 graden C. Pompoenpitten kiemen het best bij een temperatuur van ongeveer 20 graden C. Voorafgaand aan het zaaien week ik de zaden altijd in lauw water (ongeveer halve dag). Als zaaigrond gebruik ik gezeefde potgrond die ik meng met 1/10 deel zand. Dit mengsel laat het water en zuurstof goed door. Vooral dat laatste is belangrijk om rot en schimmel tegen te gaan. De zaaigrond moet altijd vochtig gehouden worden, maar nooit echt nat! Voor de namen gebruik ik plastic etiketten, omdat papier gauw gaat schimmelen.